یکی از مسائلی که یکی دو ساله خیلی بهش فکر میکنم اینه که من الان تقریبا داره ۲۵ سالم میشه بعد مثلا اگه دو سه سال دیگه بخوام ازدواج کنم میشم حدودا ۲۸ اگه همسر آینده ام هم حدودا ۶ ۷ سال ازم بزرگتر باشه یعنی تقریبا ۳۴ ۳۵ ساله و موضوعی که ناراحتم میکنه اینه که من هیچوقت دوران اوج جوانی و شادابی و نشاط شریک زندگیم رو ندیدم و کنارش نبودم...شاید حتی اولین عشق زندگیش نباشم...شاید یه مرد ۳۵ ساله دیگه حوصله رمانتیک بازی و عاشق بودن و خیلی تجربه ها رو نداشته باشه...ولی از طرفی الان که فکر میکنم میبنم حالا خیلی هم ربطی نداره خیلیا ورژن ۳۰ سالگی به بعدشون از ورژن ۲۰ تا ۳۰ سالگیشون قشنگ تر و بهتر و پخته تره...