بخشی از آزادی روح و آرامش روان اینه که خودتو از چنگال کسی که ارزشی برات قائل نیست آزاد کنی...گاهی این شخص خودش حضور فیزیکی نداره ولی یادش خاطراتش ما رو اسیر میکنه و روحمون زندانی میمونه...حالا ما باید خودمونو از این اسارت نجات بدیم و نقش بازیچه رو بازی نکنیم...

پرونده ی یه سری آدما رو برای همیشه باید بست...