به نظرم یکی از شاخصه های روان سالم خیالپردازی های مثبته ...اینکه آدم بتونه خودشو تو موقعیت خوبی که هنوز بهش نرسیده تصور کنه...تو خونه ی قشنگی که دوست داره یه روزی بخره ، یه زندگی خیلی با کیفیت تر رو تصور کنه و خیلی چیزهای دیگه...شاید بعضیا فک کنن خب همه میتونن خیالپردازی کنن اینکه چیز خاصی نیست ولی هست ، یه سری آدما مثل خود من این قابلیت رو ندارن...من الان چند ساله که توانایی خیالپردازی های مثبت رو از دست دادم و نمیتونم رسیدن به هیج موفقیتی رو تصور و تخیل کنم ...انگار که مغزم به بدبختی عادت کرده ...حتی بدیهی ترین حس ها و اتفاقات خوب رو نمیتونم تو ذهنم تصور کنم انگار دیگه از خوشبختی میترسم ...