شب آهنگی
مهمون این قسمتش امیر مهدی ژوله بود...همیشه دوسش داشتم چه نویسندگی اش چه استنداپش چه بازیگریش...فوق العاده اس این آدم و البته که تا حدودی میدونم زندگی سختی داشته و اغلب نوشته هاش طنز تلخ بوده...
یه حرف قشنگی زد تو این برنامه، گفت ما آفریده نشدیم که خوشحال و خوشبخت بشیم....آفریده شدیم که وسط این سختی ها تاب بیاریم و ادامه بدیم و ناامید نشیم....
توصیف قشنگی بود از زندگی...کاش آدم هرروز به خودش یادآوری کنه آفریده نشده که خوشبخت بشه....کاش الکی مقاومت نکنیم و کمالگرا نباشیم کاش باور کنیم ته ته اش ۷۰ ۸۰ ساله ...تموم میشه میره و این اصلا تلخ نبست...این باور تحمل سختی ها رو آسونتر میکنه بنظرم...
وقتی باورت این باشه الکی حرص نمیخوری حسادت نمیکنی رنج بیخودی نمیکشی....و همین چند سالی که زنده ای زندگی میکنی....
پ.ن:از یه دختر دست فروش جوراب و لیف خریدم با اینکه لازم نداشتم تهش یه لبخندی زد گفت خدا به زندگی ات برکت بده...چقدر حس سبکی کردم چقدر خستگیم دررفت....
پ.ن:می دونی چرا تغییر سخته؟
چون آدمی رنج آشنا رو به خوشی نا آشنا ترجیح میده.
از دایره امنت بیرون بیا...